Bugün uzunca bir aradan sonra İlyas dedemi ziyarete gittim. Kendisine Şeker Dede de deriz biz. Bugün benim için hayatı anlamlı kılan bir dizi güzel insandan biridir kendisi. Vakar, sabır, şükür hepsini kendisinde bihakkın görebilirsiniz. Allah herkese O'nun gibi yaren, büyük, nasihat edici nasip etsin.
Kan bağımız olmasa da, can bağımız var İlyas dedemle. Çocukluğum ellerinde geçti diyebilirim. Kendisi omurilik felçlisi. Bugün söylediği şey yani yaşadıkları, dile kolay olsa da, çoğumuzun kaldıramayacağı bir imtihan. İşte o vakar, sabır ve şükür buradan geliyor.
-" 47 yıl bitecek dokuzuncu ayda" dedi. 47 yıl nedir? Türkiye gibi bir ülkede ortalama insan ömrünün üçte ikisine hatta tamamına tekabül eder. Kırk-yedi-yıl. Yazıyla...
Ölüme ve yaşamaya dair bir fikriniz-kanaatiniz olduğunu düşünüyorsanız bir daha düşünün.
Ne zaman canım sıkkın olsa, olan bitene dair kafam karışsa mutlaka gider nasihatini dinlerim, fikrini alırım. Hiç bir şey olmasa, hayır duasını alırım. Yanından her ayrılışımda ferahlamışımdır mutlaka. İlyas dedem gibiler sayesinde durur bu devran ayakta bilirim.
Güzel bir kitaplığı var mesela kendisinin.İyi bir okurdur yani. Eskiden fotoğraflar da çekermiş. Banyosunu, tabını kendi yaparmış. Hatırı sayılır bir gazete arşivi vardı ama muhafaza edemedi sanırım. Büyük Doğu dergilerinin ilk sayısından itibaren tüm nüshaları varmış mesela.
Her şeyden önce iyi bir ilmihal bilgisine sahip olmam gerektiğini ilk o öğütlemişti bana yıllar önce. Ne nasihat edersin dediğimizde; "hiç kimseden hayır duadan gayrı bir beklentiniz olmasın, kimin duası kabul olur bilinmez" derdi. İyi müslüman olmamızı hep söyler;insanlarla olan münasebetlerin müslümanlıkta, islam olmaktaki önemini hep söylerdi. Ana babaya hürmet etmedikçe kılınan namazın eksikliğini, komşuya selam vermedikçe yapılan ibadetlerin hep bir yanının eksik olacağını söylerdi. Hala da söyler sağ olsun.
Kırk yedi yıl. Dile kolay, yaşamaya zor. Ölüm fikri çok geldi çattı başıma. Hâlâ da çatmakta. Çok çekip çıkarmıştır aklımdan vadesiz ölümleri. İmtihansa imtihan. Elimiz kesildiğinde şikayet eden, feryat figan eden bizler, en ufak bir terslikte depresyona giren bizler. Bize diyorum, aloooo. Kırk yedi yıl diyorum. Ömür diyorum. Sabır diyorum. Şükür diyorum. İlyas dedem diyorum.
Allah selamet versin. Hastalıklarına şifa versin. İyi ki var.
