ŞİİR KRİZİ(ölmeden önce çekilecek yüz çile)


"meğer murat'ın gömleğini giymişim." *


Annemi kandırabilirim işlemediğim cinayetlerle
Bir cinayet pekala korkuyu da içinde barındırır
Bir cümleden çaresizliği çıkarırsanız
Geriye koca bir yalan kalır
İhsas-ı rey eyledim haktan yana
Ki oy kullanmak bir çok riski göze almaktır
Demokrasi, barış bir de devrim değil de
çimlerin başkaldırma zamanı.
Burçak sevmese de Allah seviyor
bunuumuyorum
Kurduklarım
Hayatımız giriş ve glişmelerden ibaret
Gerçekleri hep el yordamıyla keşfediyoruz.
Sonucu sona saklıyor yönetmen
Denize dair tek bildiğim mavi
Bozkır dersen diyeceğim çok şey var
Çatlayıp köpüren atların iştiyakı mesela
Yönetmen gibi ben de Allah’ı çok seviyorum
Neyi kaybettiğimizi hatırlayınca yeniden başlayabiliriz
Elimizde patlamış konuşma balonları
Ah dedikçe O gliyor aklıma bir de sen
Bu e ler nereye kayboldu bulamıyorum
Tüm bilinmezleri de içind e barındırıyor olabilir mi
Sübvanse edilmiş gazeteler
Tahsis edilmiş kadrolar her şey dahil
Dejenerasyon daha yeni başlıyor
Ölüveririm sanmıştım
Halbuki her şey her gün yeni başlıyor
Macera aramaya gerek yok
Hayalle gerçeğin atbaşı durduğuna bakma
insan her zaman haklı çıkmak istemiyor
Siyahın külfeti, beyazın nazı
Bir yere her şeyi koyabilirsin, peki ya huzuru?
İkea evimizin her şeyi olabilir mi gerçekten
Peki ya devrim nikahı?
Dişlerim de bu aralar çok kötü
Yaşadığımız seviyeli bir ikirciklilik içinde
Geometrik hatalar
Boynumuzda idam edilmiş ipler
İhtiyacımız olan daha çok kullanılmamış kelimeler
Çatılmış kaşların
tüfeklerden daha can alıcı olduğu demlerde
Tek kişilik kayıklarda fırtınaya yakalanmak davar
Şiiri şiirle açıklamak
En çok sevdiğim şahıs zamiri aşkına
Noktaları birleştirince zuhur eden şekil
Mücerret bir cerahat misali akıl
Bir dramla gurur arası en kısa yolda
Kibrin neresinden dönsen kardır
Parasız başlamayan muhabbetlerde
1kilo düşünce hesapta hep zaman kurşundan ağır
Yaşan(a)mamış bir aşkın gölgesi
Bir polisin tutukluk yapmış kalbinde
Nakavt olunan korkuluklarca çevrilmiş
gölge boksu ringlerinde
Zayıflama ürünleriyle
Rütbelerde tenzilata gidilmiş yetişen alıyor
Her nefis komutan, kalan birkaç kelime;
Keşke, hep, insan, çoğu zaman.
Artık,
Tok şey söylesin gözlerimiz
Burası dünya, bir yana ateş düşer, bir yanda kerevete çıkılır
İnsanlar hep arkaik bulur bir konuşabilsem
tenkisata giriyordi düşüncelerim her seferimde
Silahlı değilim lakin
her daim bir tehlikeyi içimde barındırıyorum.
Son sözü ölüm söyler,
bir namlu ağzına gözleri takılmış susturucu gibi
Yüzüme kapanan kapılar
askıda gözyaşı
üstlenilmemiş tüm suçları üstleniyorum
artık ölebiliriz
buldum, kesin ip var
yoksa başka türlü açıklayamıyorum.




*Ah Muhsin Ünlü

Hiç yorum yok: